728 x 90

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΟΙ ΔΙΑΚΟΝΟΙ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

Στην ζωή της πρώτης Αποστολικής Εκκλησίας, δηλαδή της Εκκλησίας των

Ιεροσολύμων, που δημιουργήθηκε μετά την Πεντηκοστή είναι αφιερωμένη η

Αποστολική περικοπή της Κυριακής των Μυροφόρων. Και μάλιστα ο τρόπος ζωής

και οργάνωσης της πρώτης αυτής Εκκλησιαστικής κοινότητας αποτέλεσε το πρότυπο

και των άλλων κοινοτήτων που στην συνέχεια ακολούθησαν.

Η χριστιανική κοινότητα άρχισε από πολύ νωρίς να μεγαλώνει παρά την

αντίσταση που συναντούσε το Ευαγγέλιο από τους επισήμους της Ιουδαϊκής

κοινωνίας. Η αύξηση όμως των μελών της επέφερε αναπόφευκτα και αύξηση των

αναγκών της. Οι Απόστολοι διέκριναν εξ αρχής το πρόβλημα που δημιουργήθηκε και

όπως είχαν διδαχθεί τον κοινοβιακό τρόπο ζωής από τον Χριστό, διαπίστωσαν ότι δεν

μπορούν να ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στις πνευματικές και υλικές ανάγκες των

τότε πιστών. Διότι έβλεπαν ορατό τον κίνδυνο να απορροφηθούν από το έργο της

διακονίας των τραπεζών αγάπης, όπως ονομάζονταν τότε τα κοινά δείπνα, και να

παραμελήσουν έτσι την κύρια αποστολή τους που ήταν η προσευχή και το κήρυγμα

του Ευαγγελίου.

Οι Απόστολοι λοιπόν αισθανόμενοι την ανεπάρκεια τους για την πλήρη

ανταπόκριση και στα τρία έργα, προσευχής-διακονίας του λόγου-ελεημοσύνης,

αποφασίζουν να εκχωρήσουν το τελευταίο σε επτά μέλη, σε επτά διακόνους,

αναθέτοντας μάλιστα το έργο της επιλογής στους πιστούς της τότε συναγμένης

Εκκλησίας. Και το αξιοθαύμαστο στο παραπάνω είναι αυτό το δημοκρατικό,

συνοδικό πνεύμα που χαρακτηρίζει την πρώτη Εκκλησία από την γέννηση της,

έχοντας ήδη προηγηθεί η εκλογή του Ματθία για να συμπληρώσει τον στενό κύκλο

των δώδεκα Αποστόλων. Για ένα θέμα που θα μπορούσαν λοιπόν να αποφασίσουν

μόνοι τους, και είχαν κάθε δικαίωμα γιατί είχαν το Αποστολικό αξίωμα που τους

επέτρεπε να καθιστούν ακόμη και επισκόπους, αποφασίζουν να καλέσουν

Εκκλησιαστική σύναξη για να εκλέξουν τα μέλη της.

Το δυσκολότερο όμως έργο, της προσευχής και της διακονίας του λόγου, το

κράτησαν οι Απόστολοι για τον εαυτό τους. Και πραγματικά ο λόγος που προσπαθεί

να αναστήσει μια ψυχή από το σκοτάδι της πλάνης και της απιστίας, από το σκοτάδι

στο φως ομοιάζει με τον άγγελο της Αναστάσεως που μετακίνησε το λίθο του

μνήματος για να νικηθεί ο θάνατος και να θριαμβεύσει η ζωή. Και αυτό το πέτυχαν οι

Απόστολοι γιατί μεγαλύτερο θαύμα από την θεραπεία μιας σωματικής ασθένειας

είναι να πιστέψει ένας άνθρωπος στον Χριστό, να αναστηθεί μια ψυχή, για να

επαληθευτούν τα λόγια του Κυρίου που προείπε σε αυτούς ότι θα κάνουν και

μεγαλύτερα θαύματα από τον Ίδιον. Πραγματικά, αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί

ιερείς, με θρησκευτικό αξίωμα και εγωισμό, που σταύρωσαν τον Χριστό να

πιστέψουν σ΄Αυτόν και να αξιωθούν της ίδιας τιμής με τους μαθητές Του.

Παρατηρούμε, τελειώνοντας, ότι η Εκκλησία από την γέννηση της διακονεί

τις ποικίλες ανάγκες του λαού. Δεν κάνει διάκριση αν αυτές είναι επιτακτικές,

καθημερινές, υλικές, σωματικές, οικονομικές ή ψυχικές. Πέραν όμως από το

κοινωνικό ενδιαφέρον που εξυπηρετεί με την αγάπη που δείχνει σερβίρει και το

τραπέζι της προσευχής και του λόγου που την καθιστά το στόμα του Θεού στο λαό.

Διότι με τον λόγο του Θεού κατεβάζουμε το Θεό στις ψυχές των ανθρώπων. Και είναι

αυτός ο λόγος που κατάφερε να θεμελιώσει την χριστιανική πίστη και «να πληθύνει

σφόδρα των αριθμό των μαθητών….».

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ.

Νέα σε εικόνες


Ελλάδα

Αγροτικά