728 x 90

ΠΕΡΙ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

ΠΕΡΙ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

«…ὁ Θεός εὐχαριστῶ σοι, ὅτι οὐκ εἰμί ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων…»

(Λουκᾶ 18,11)

Στήν ὅλη συμπεριφορά, ἀγαπητοί ἀδελφοί, τοῦ Φαρισαίου τοῦ σημερινοῦ μας

Εὐαγγελίου διακρίνομε τό τραγικό λάθος του, ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου ἔχασε ὁ δυστυχής

τή δικαίωσή του, δηλαδή τή σωτηρία τῆς ψυχῆς του, ἐν ἀντιθέσει μέ τόν Τελώνην.

Ἔχασε τή δικαίωσή του ἐκ μέρους τοῦ Παναγάθου Θεοῦ, ὅπως κάποτε ὁ Ἠσαύ στήν

Παλαιά Διαθήκη ἔχασε τά πρωτοτόκια, τά ὁποῖα κέρδισε ὁ ἀδελφός του Ἰακώβ. Καί ὁ

μέν παλαιός Ἠσαύ στερήθηκε τά πρωτοτόκια ἐξαιτίας τῆς λαιμαργίας του καί τά

χάρισε ἀπερίσκεπτα στόν ἀδελφό του Ἰακώβ, ἀντί πινακίου φακῆς, ὁ δέ Φαρισαῖος

τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου μας ἔχασε τήν δικαίωσή του ἀπό τόν δικαιοκρίτη Θεό

ἐξαιτίας ὄχι τῆς λαιμαργίας του, ἀλλά τοῦ λάθους του νά πιστεύει τόσο πολύ στόν

ἑαυτό του καί στήν ἀξία τῶν ἔργων του. Δέν μᾶς ἐξήγησε προηγουμένως ὁ ἱερός

Εὐαγγελιστής Λουκᾶς, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἐδίδαξε αὐτήν τήν παραβολή μέ ἀφορμή

κάποιους πού εἶχαν τόσο ὑπερφίαλη αὐτοπεποίθηση; Γράφει ὁ ἱερός Εὐαγγελιστής,

πρίν νά ἐξιστορήσει τή σημερινή Παραβολή: «Εἶπε δέ καί πρός τινας τούς πεποιθότας

ἐφ’ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσί δίκαιοι καί ἐξουθενοῦντας τούς λοιπούς τήν παραβολήν ταύτην…».

Γιά τό πνευματικό θέμα, λοιπόν, τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς θά κάνουμε σύντομο

λόγο στό σημερινό μας κήρυγμα. Ἐδῶ καί ἕνα τραγούδι τοῦ καιροῦ μας τονίζει τή

σημασία τοῦ θέματος. «Ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς εἶναι πολύ μεγάλο πρᾶγμα…». Τήν

ἀφορμή γιά νά ξαναφέρουμε στόν ἁπλό λόγο μας τό θέμα αὐτό μας ἔδωσε ὁ

Φαρισαῖος τοῦ Εὐαγγελίου μας. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὅμοιοί του στήν ἐποχή τους

ἐθεωροῦντο οἱ πιό πιστοί στή θρησκεία τους καί τά δόγματά της. Καί ὅμως, ὅπως μᾶς

φανέρωσε σήμερα ὁ Κύριός μας, εἶχαν λάθος γνώμη καί ἄποψη γιά τό θέμα αὐτό.

Τή λαθεμένη αὐτή γραμμή τῶν φαρισαίων δυστυχῶς θά ἀκολουθήσουν ἀργότερα

καί χριστιανοί. Γιά παράδειγμα οἱ πολυπληθεῖς παρατάξεις τῶν λεγομένων

Προτεσταντῶν δέν θά πρεσβεύουν τήν ὀρθή ἄποψη τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν,

2

ὅπως μᾶς τήν κληροδότησαν Ἅγιοι Πατέρες καί Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας.

Ἔφθασαν οἱ χριστιανοί αὐτοί στό ἀντίθετο τελείως ἄκρο ἀπό τό Φαρισαῖο. Ἐκεῖνος,

ὅπως διακρίνομε στό σημερινό Εὐαγγέλιο, εἶχε τόσο ἐγωισμό, ὥστε τό θέμα τῆς

σωτηρίας τῆς ψυχῆς του τό μετέτρεψε σέ ἀποκλειστικά δικό του, προσωπικό θέμα. Ἡ

λογική του εἶχε ὡς ἑξῆς: «Ἔχω τόσα καλά καί θεάρεστα ἔργα, ἔντιμο βίο,

θρησκευτικότητα, νηστεῖες, ἐλεημοσύνες κλπ, ἑπομένως κέρδισα τή σωτηρία μου».

Ἀντίθετα οἱ αἱρετικοί χριστιανοί τό Μεσαίωνα σχημάτισαν τήν ἄποψη, ὅτι στή

σωτηρία τῆς ψυχῆς μόνο ὁ Θεός συμμετέχει. Κανείς ἄλλος! Ἀρκεῖ ἐκ μέρους μου,

ἐπίστευαν, μόνο ἡ προσωπική μου πίστη. ΜΟΝΟ ΠΙΣΤΗ! Ἦταν τό σταθερό τους

σύνθημα.

Πῶς δέ κατέληγαν σέ αὐτό τό συμπέρασμα; Τό μονοπάτι γιά νά φθάσουν ἐκεῖ

ἦταν ἡ ἰδέα, ὅτι ὁ κάθε ἄνθρωπος, ὡς ἀπόγονός του Ἀδάμ, πού ἁμάρτησε θανάσιμα

μέσα στόν Παράδεισο, ἔχει καταστρέψει τελείως τόν καλόν χαρακτήρα τῆς ψυχῆς,

δηλαδή κάθε καλό στοιχεῖο τοῦ χαρακτήρα του. Κάθε ἔφεση, οἱαδήποτε καλή

πρόθεση ἤ δυνατότητα ἔχει ἐξαφανισθεῖ στό χῶρο τῆς ψυχῆς του. Ἔχασε μετά τήν

ἁμαρτία τό «κατ’ εἰκόνα» πού τοῦ ἐδώρησε κάποτε ὁ θεῖος Δημιουργός. Πῶς,

ἑπομένως, θά φθάσει στό «καθ’ ὁμοίωσιν», στή σωτηρία τῆς ψυχῆς;

Μέ τέτοιες ἀκριβῶς σκέψεις καί παρόμοιους ἠθικούς συλλογισμούς οἱ αἱρετικοί

Προτεστάντες κατέληξαν στό ἐσφαλμένο συμπέρασμα, ὅτι ἀρκεῖ μόνο ἡ πίστη.

Τίποτε ἄλλο. Ἀπό αὐτές τίς ὄχι σωστές θεολογικές σκέψεις ἐπήγασε ἡ γνωστή τελείως

λανθασμένη καί ἀπορριπτέα θρησκευτική γνώμη, ὁ λεγόμενος ἀπόλυτος προορισμός.

Τί σημαίνει ἀπόλυτος προορισμός; Μία θεωρία πού φύτρωσε καί ρίζωσε καί

διακλαδώθηκε στά αἱρετικά ἐδάφη τοῦ Δυτικοῦ Χριστιανισμοῦ;

Ἀπόλυτος προορισμός σημαίνει ὅτι κάποιοι ἄνθρωποι εἶναι προαιωνίως

προορισμένοι γιά τόν παράδεισο, ἐνῶ κάποιοι ἄλλοι εἶναι πάλι προορισμένοι γιά τήν

κόλαση. Ἄρα δέν μποροῦμε τίποτε νά κάνουμε. Ματαιοπονοῦμε καί ἄδικα κοπιάζομε.

3

Ἰδού ποῦ μᾶς ὁδήγησε ἡ ἐξέταση μέ πολλή ἁπλότητα τοῦ μεγάλου ζητήματος τῆς

σωτηρίας τῆς ψυχῆς μας. Ἄς μείνουμε ὅμως στό σημεῖο αὐτό καί ἄς θυμηθοῦμε τήν

σωστή ἄποψη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας. Ναί, ὅπως πολλές φορές θά διακηρύξει

τό στόμα τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας

εἶναι κυρίως ἔργο τοῦ Θεοῦ. «…οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου, ἐάν μή διά

πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ…» (Γαλάτας 2,16). Ὁρίστε τό λάθος τοῦ Φαρισαίου. Ἐνόμιζε

ὅτι μέ τά ἔργα τοῦ Νόμου πού ἔπραξε ὅτι θά ἐσώζετο.

Ἡ πίστη, λοιπόν, στόν Ἰησοῦ Χριστό ὡς Σωτήρα καί Λυτρωτή τοῦ παντός, εἶναι

ἡ ἀφετηρία τῆς σωτηρίας μας. Ἡ πίστη ὅμως αὐτή, ἁπλά ὡς πεποίθηση καί θεωρία,

χωρίς τά ἔργα τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης, εἶναι σχεδόν νεκρή (Ἰακώβου 2,26). Τό

συμπέρασμα: Γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς μας ἀπαιτεῖται καί πίστη σταθερή καί ἔργα

καλά. Ἄρα οἱ Προτεστάντες παρερμηνεύοντας τόν Ἀπόστολο ἐπρότειναν μόνο πίστη

φθάνοντας στήν κατάργηση τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου καί τόν ἀπόλυτο

προορισμό του.

Εἴθε νά ἔχουμε πάντοτε τό Ὀρθόδοξο φρόνημα πιστεύοντας ἀπό καρδίας τό

Χριστό καί ἐφαρμόζοντας τίς ἐντολές Του. Ἀμήν

Νέα σε εικόνες


Ελλάδα

Αγροτικά